6 Ocak 2021 Çarşamba

Kediciğin Okul Serüveni

 

KEDİCİĞİN OKUL SERÜVENİ




Herkese merhabalar! 
Ben geldim.. 4 Alveresle ayakta durmaya çalışarak 😂 Şimdi ki benden ziyade öncelere gitmek istiyorum bugün sizinle... 

Okul serüvenime...

Etlikte evimizin hemen yanındaki 120. Yıl İlköğretim okuluna gittiğim zamanlarda. Ablamla ilk zamanlar da aynı okulda okumuştum.
 O zamanlar benim için çok güzeldi. Her teneffüs ablamın sınıfına gider ona asla rahat vermezdim. Annemin her gün beni tembihleyip okula yollamaları ''kimseyle kavga etme. Suluğunu da unutma''
Onlarca suluk alındı bana. Sürekli unutur, kaybederdim.
Okulda her gün resim çizer, erkeklerle kart oynardım. Annem sınıf annesi idi ve erkeklerin elinde gördüğü her şeyi alır evde de bana verirdi al bunlar seni olsun diye. Ben de onları ertesi gün erkeklere geri satardım.  

Bir de o zamanlar ablamın erkek arkadaşı vardı ''Osman''. 

Onunla evlenecekler diye düşünürdüm. Evet daha ortaokuldalardı ama benim gözümde o derecelerdi. O yüzden sürekli Osman ile uğraşırdım. Ablamı benden alacak diye.

Kollarını tırnaklar, saçını çeker, tükürüklere boğardım çocuğu (Özür dilerim ex enişte). Zaman geçti ablam liseye geçti ve ben okulda yalnız kaldım...

Arkadaşlarım vardı elbette ama erkeksi yapımdan haz etmezlerdi zaman zaman. Sapanı olan bir kızdım sonuçta. Onlar da zaman içerisinde yeni arkadaşlıklara yelken açtılar tabii. 

5. Sınıfta müzik öğretmenimiz bize performans ödevi olarak üç şık sunmuştu: 

1. seçtiğimiz bir şarkıyla dans edecek,
2. seçtiğimiz bir şarkıyı söyleyecek,
3. seçtiğimiz bir şarkıyı enstrüman aletiyle çalacaktık.

Ben ne seçtim peki? 

Dans etmeyi...

Sınıfta sadece Ceren diye bir kız ve ben seçmiştik. Sonra da Cerenle dedik ki birlikte yapalım bu dansı.
Her gün okul çıkışı Ceren'in teyzesinin evine gider ve dans ederdik. Seçtiğimiz şarkı da Emel Sayın Mavi Boncuk. 😂 

Sınıftaki herkes bayılmıştı. Ödevden 100 almıştık. Hocadan iltifatlar falan...

 Tahtanın önünde Cerenle o tatmin olduk edasındaki birbirimize sırıtışımızı unutamıyorum. O tatmin olunuş, insanların bizi alkışlayışı ve sadece bizim cesaret edip dans edişimiz...

46 kişilik sınıftan sadece iki kişi..

Bunun hazzını aldım ya bir kere devamı geldi.

Biz o sene taşındık. Yeni okulumda ise aktifliğim artmıştı. O sapan tutan kız okulun tiyatro grubundaydı. Oyunun asıl kızı olarak hem de. Okulda değil sadece Ankara kapsamındaki resim yarışmalarına katıldım. Mehmet Akif Ersoy'un portresini çizmek için saatlerce çalıştığımı bilirim resim sınıfında. Resim yarışmalarına hep katılırdım öğrenci bilgilerimde öğretmenimin adresini yazarak ama. Annemler duymasın diye. O zamanlar resmin boş vakit olduğuna inandılar hep. Benim buna ayıracağım zamanı matematik çalışarak geçirmemi istediler. Müzik grubunda da yer aldım. Koro da. Kütüphane kulübündeydim. Daha rahat kitap okuyayım diye. Anlayacağınız sürekli aktif olmaya başlamıştım.

Ama bu benim tökezlememe neden oldu. 

Kendime yüklenmeye devam ederek okuldan da soğumama... Eee o zamanlar da ergenliğin verdiği kafa da olunca bana ters tepti. Her şeyden birden elimi ayağımı çektim. Okuldan sürekli kaçar oldum. Arkadaşlarımı hep değiştirdim bir dönem. Biriyle küsüp diğeriyle takılıyordum. 

Derken lise.

Kendimden farklı biriydim o zamanlar. Hep bi grubun içerisindeydim ilk zamanları. Kız kavgaları vs gırla.

Durulmam zaman aldı. Disiplin cezalarımı almıştım, bir sene de kalmıştım tabi o zamana kadar. Lise bitti ilk şunu dedim kendime böyle olmayacaksın. Öfkenle kimsenin canını yakmayacaksın, kimseye el kaldırmayacaksın. 

Liseden sonra tedavi sürecim oldu. Yaklaşık bir yıl. Aldığım ilaçları birden kesmemle de neye uğradığımı şaşırdığım bir dönem. 

Üniversitede sevmediğim insanlar oldu, bana sataşanlar da ama kendimi bir daha aynı duruma sokmadım. Kimseyi kışkırtmadım olay çıksın diye.
Oradan uzaklaşarak gerekeni söyleyerek yaptım ve olaylar hiç uzamadı öyle de. 

Başladığım ilk noktamdan, son noktama bir bakın... 
Neyden ne oldum?

Kendinize bunu hatırlatın. İşinizde, okulunuzda, arkadaşlığınızda ve ilişkinizde. 

Ben nasıldım?

Şimdi nasılım?

Ne öğrendim? Elimde nelerim var?

Durum değerlendirmesi yapın. Şimdi ki sene bak. Kendini tart. Çünkü hala büyüyoruz.

Bugün ki muhabbetimiz de böyle olsun bakalım😏

Herkese güzel ve benimle beraber günler dilerim 💗





YOL DAHA ÇOK UZUN

  Yol Daha Çok Uzun Herkese cehennem sıcağı bir günden merhaba! Ayy bu Ankara'nın cehennem gibi sıcağı nedir böyle aşklar ya eriyorum re...